Açıklama
Bir çocuk sesi geliyor uzaklardan
henüz kelimeye dönüşmemiş,
henüz yarasına isim konmamış.
Biliyorum, o ses bana ait.
Artık hiçbir gün doğumu
üzerime tam oturmuyor.
Her sabah biraz eksiliyorum
ve her gece biraz fazlalaşıyor yalnızlığım.
Sen olsaydın,
belki toprağın altında bile filizlenirdim.
Ama şimdi köklerim,
yağmurun unuttuğu bir kuraklığa bağlı.
Ve anlıyorum:
İnsanın vatanı,
en son sığındığı kalbidir.
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.